semi-regional debut ko. :))

san ba kasi to nagsimula??

eto kwento.

bata pa lang. ever since naging aware ako kung ano ang DEBUT. nag-iimagine na ako ng sarili kong debut and everything about it. kung ano ang theme, sino ang pupunta, ang food, ang program, everything talaga. kasi super like ko yun. pag ako ang special sa araw ng iyon. :D

marami pang ibang kalokohan yun. sabi ko sa parents ko noon, kung ayaw nila mag throw ng party, okay na ko sa car. oha. haha. pero syempre biruan lang yon. then a few years back, sabi ni mama wag na daw ako mag throw ng party or something. ako naman madali kausap sabi ko, "okay!" pero deep down sad ako. kasi parang feel ko na nakaplan na lahat when that day comes pero sige lang. okay lang din. :)

at kahit na ganon, certain things make me still imagine my debut kahit alam kong hindi na mangyayari yun.

nung RYC kasi, while we were making the fiesta balls (click to see what fiesta balls are), out of nowhere, sabi ko,, "gusto ko nito for my debut".. haha at doon na nga nagsimula.

my 18 fiesta balls. tapos ang magbibigay ng messages ay 18 x kung ilan ang ting ting na nakatusok sa fiesta balls =)))))

at san nagmula ang semi-regional?????

dala ito ng kabaliwan ko kahihintay ng math 17 results.

dala na rin ng SEMI fever, na napulot ko sa pcg girls. :))



at ang benta lang ng mga napagplanuhan.
si RB ang kasabwat ko. =)))))))

at dahil jan..

EVENT HEAD: ira juntereal. =)))))))


ahahahahha.....
meron pa nga daw opening at closing worship. :)))
may parade din daw. hahahahha..

sino pwede mag service team??? :D

just contact me or ate ira. =))))))))

haha. tapos eto yung semi na nakalagay sa invitation..

"I'M INVITING YOU TO IMAGINE WITH ME MY SEMI-REGIONAL DEBUT".

hahahahahaha
oha. ang saya at ang enjoy lang.
comfort thought ko to.. :D

hoho. parang comfort food lang. :D

dami pang wala sa plano.. food, emcees, theme... hahaha. lahat na.
photographers, videographers.. :D

nagkwento si mama sakin lately na some people are convincing her na mag party nga on my debut coz its a once in a lifetime experience. pero naisip ko rin. hohoho. ang dami kong gustong iinvite. and if they cant all be there. wag na lang. tska di talaga feasible. lahat ng relatives namin. especially yung mga first degree, lahat nasa Cebu. sooooo. hahaha. mag ice cream at cake na lang. :D

haha. ayun lang. sabi nga sakin, "believe in what other people can do for you". awwww.

hahahaha. naeexcite ako magplano pa sa semi-regional imaginary debut na ito. :))

suggestions? :D

unfortunately

not so good timing...

yesterday, nanood kami ng pinsan ko ng movie. after that, we met up with her friend and stayed in mcdo rob manila. while we were there, nagsimula nang sumakit ang chan niya. since then, di na nawala yung pain. akala namin hyperacidity lang since she drank softdrinks and coffee, and etc. dami na naming theory. so i gave her antacid. nakadalawa pa siya sa sobrang sakit. tapos nagttry din siya magpupu pero the pain is still there.

nung nasa bus na kami, her classmated called her, asking if masakit ang chan niya. she suprisingly answered yes. her classmate told her that some of their other classmates feels the same at nagtatae at nagsusuka na sila. they think that it is because of the shrimp na kinain nila the night before. isasama na sana siya sa hospital but she refused. sa laguna na lang daw.

on the way home, super sumusuka siya. nasuka na niya lahat ng kinain niya for the day. so i texted mama and papa na sunduan kami pagdating and dumeretso na sa hospital. and in the hospital, sabi kailangan daw i-admit but mama refused kasi they're supposed to attend a retreat today until tomorrow.

but the doctor insisted, hindi daw kaya gawin sa bahay ang blah blah blah blah. thinking na palalabasin siya agad the next morning, pumayag na lang si mama but next morning, wala pa yung doctor na tumingin sa kanya so hindi siya marelease.. up until now she's in the hospital, feeling super okay since last night after niya mailabas lahat but wala paring doctor to give the order na madischarge na siya.

ako andito ngayon sa bahay kasi pinauwi muna nila ako. why unfortunate?


first, sobrang nagsuffer yung pinsan ko sa pain.
second, hindi natuloy sila mama sa retreat nila.
third, birthday ni papa ngayon and hindi man lang kami makapagcelebrateng maayos.

....sobrang naiiyak lang ako sa sobra sobrang sacrifice ni papa. siya lang kasi naiwan dun kagabi kasi hindi pwede magpuyat si mama because of her condition.....


sobrang bilib ko lang rin kay papa kasi despite sa sobrang inis niya sa hospital na hindi magawan ng paraan yung situation, he still manages to cheer everyone up, including himself.


Happy Birthday Papa!


my cousin is okay already, thanks for the prayers.

please pray for my dad too. :)