nag-aantay. di man tiyak kung may dadating.

napakahirap lang na mahanap mo sarili mo sa isang sitwasyon na hindi mo talaga alam ang gagawin, at hindi mo rin alam kung pano sasabihin sa taong ivolved, kasi sa totoo lang hindi naman kayo close.

di ka makakilos kasi walang signal, walang sign, walang salita mula sa kanya, walang matinong komunikasyon. oo, nag-uusap kayo pero pag kaharap mo na, di mo talaga kayang sabihin ang mga nais mong sabihin. kasi natatakot ka. takot ka, kasi malamang-lamang matatawa siya sa concern mo, o kung seryoso man ang magiging usapan, di niya maiintindihan o di niya magets ang point na nais mong sabihin kasi hndi mo rin ma-elaborate kasi nga di kayo close.

gustong gusto mo siya kausapin kaso, no words come out from your mouth pag andun na.

at ngayon, you're stuck where you are. nag aantay. at di mo rin alam kung dadating ang inaantay mo. kasi di nga di alam ng taong involved na ganyan ang nararamdaman mo. di ka naman pwedeng kumilos lang o gumalaw lang ng basta kasi baka sabihin ng iba, pinapanganuhan mo siya.

panu ka naman kasi hindi malilito kung ang taong involved ay nagsabi ng dalawang contrasting statements.... may oras na sasabihin niyang ikaw na ang bahala pero may oras din na sasabihin niyang, anjan pa siya at wag kang mag alala....

at ngayon may pangyayaring magaganap, sa iba mo pa nga nabalitaan, at di mo nanaman alam ang dapat mong gawin. di mo alam kung maaarin ka na bang makialam. di ka rin nagtatanong para safe.

siguro bahala na......mag aantay na lang ako......sa isang pangyayari o pag uusap na di mo alam kung dadating..kasi napagod ka narin na ikaw ang nag-aaproach.. naiisip mo rin na sana kahit minsan lang, siya naman ang mag-approach at subukang ikaw ay kausapin. pero di mo talaga alam kung dadating yun..

kaya maging pasensyosa ka na lang, at mag-antay, maaaring dumating din yun, maaari ding hindi.. awtz..

nag-aantay. di man tiyak kung may dadating.

napakahirap lang na mahanap mo sarili mo sa isang sitwasyon na hindi mo talaga alam ang gagawin, at hindi mo rin alam kung pano sasabihin sa taong ivolved, kasi sa totoo lang hindi naman kayo close.

di ka makakilos kasi walang signal, walang sign, walang salita mula sa kanya, walang matinong komunikasyon. oo, nag-uusap kayo pero pag kaharap mo na, di mo talaga kayang sabihin ang mga nais mong sabihin. kasi natatakot ka. takot ka, kasi malamang-lamang matatawa siya sa concern mo, o kung seryoso man ang magiging usapan, di niya maiintindihan o di niya magets ang point na nais mong sabihin kasi hndi mo rin ma-elaborate kasi nga di kayo close.

gustong gusto mo siya kausapin kaso, no words come out from your mouth pag andun na.

at ngayon, you're stuck where you are. nag aantay. at di mo rin alam kung dadating ang inaantay mo. kasi di nga di alam ng taong involved na ganyan ang nararamdaman mo. di ka naman pwedeng kumilos lang o gumalaw lang ng basta kasi baka sabihin ng iba, pinapanganuhan mo siya.

panu ka naman kasi hindi malilito kung ang taong involved ay nagsabi ng dalawang contrasting statements.... may oras na sasabihin niyang ikaw na ang bahala pero may oras din na sasabihin niyang, anjan pa siya at wag kang mag alala....

at ngayon may pangyayaring magaganap, sa iba mo pa nga nabalitaan, at di mo nanaman alam ang dapat mong gawin. di mo alam kung maaarin ka na bang makialam. di ka rin nagtatanong para safe.

siguro bahala na......mag aantay na lang ako......sa isang pangyayari o pag uusap na di mo alam kung dadating..kasi napagod ka narin na ikaw ang nag-aaproach.. naiisip mo rin na sana kahit minsan lang, siya naman ang mag-approach at subukang ikaw ay kausapin. pero di mo talaga alam kung dadating yun..

kaya maging pasensyosa ka na lang, at mag-antay, maaaring dumating din yun, maaari ding hindi.. awtz..

panghihinayang. toinx.

haha. churva lamang ito.
kachat ko kasi siya kanina.
happy nanaman ako.
toinx diba???
sabi nga ng friends ko eh.. "anu ba tasha, kelan mo ba ititigal yan?"
hindi ko alam!! waaah..
at naku, kirstie, pag nabasa mo to, siguro papagalitan mo nanaman ako.

hay. kaya nga sobrang saya ko sa tagaytay eh.
kasi ung bonding namin, yun siya, yung totoong siya.
walang impluwensya ng school kaya sobrang masasabi kong yun ang side niya na sobrang nagustuhan ko.
yung hindi mayabang, hindi mapagmalaki, hindi mataas ang tingin sa sarili, hindi selfish.
nung nakasama ko siya sa tagaytay, bumalik yung nakilala kong oliver.
yung malambing, masayahin, mababaw, makulit, nakikisama.

kaya mamimiss ko yun ng sobra.
kasi magkita man kami ulit, anjan na ang impluwensya ng paaralan.
magkita man kami, hindi nanaman siya mamamansin pag nakasalubong mo sa corridor.
haiz. sana kasi naging simple na lang ang status  niya sa school.
but no...

pero katulad nga ng sabi ko sakanya kanina..
masaya naman ako para sakanya..
kasi sabi niya masaya naman siya eh..
edi sige, kung jan ka masaya, suportahan taka.
tsk.

at oo. jelly kung jelly.
jelly ako sa student council, sa school, sa parlia.
kasi yun lang naman ang laging nasa isip niya.

buti na lang wala siyang multiply account..
dahil pag nabasa niya ito..
sasabihin niya lang naman..
"ang drama mo".
haiz. dapag magpaburger siya everytime na sasabihin niya yan.

churva lang diba?
reminiscing lang naman.